و مرا

آنقدر آزردی

که خودم کوچ کنم از شهرت

بکنم دل ز دل چون سنگت

تو خیالت راحت

می روم از قلبت

میشوم دورترین خاطره در شب هایت...

تو به من می خندی

و به خود می گویی:

باز می آید و می سوزد از این عشق...

ولی!

بر نمی گردم نه!!!

می روم آنجایی

که دلی بهر دلی تب دارد

عشق زیباست و حرمت دارد..

.

تو بمان

دلت ارزانی هر کس که دلش مثل دلت

سرد و بی روح شده است

سخت بیمار شده است

تو بمان در شهرت...